مردی شبیه عکسهایش

نوشته های رامین مددلو در فضای مجازی

مردی شبیه عکسهایش

نوشته های رامین مددلو در فضای مجازی

مردی شبیه عکسهایش

بسم الله
نوشته های رامین مددلو. اهل شهر خوی
فارغ التحصیل دانشگاه امام صادق علیه السلام/ دانشجوی دکتری دانشگاه مفید قم رشته علوم سیاسی/ پژوهشگر مرکز رشد دانشگاه امام صادق علیه السلام

پیام های کوتاه
آخرین نظرات
چهارشنبه, ۲۸ تیر ۱۳۹۶، ۰۷:۵۵ ق.ظ

چپگرایی و نوستالژی دوران پیشاآک پارتی

به هم اتاقی ام می گویم مردم ترکیه سیاسی نیستند؟ می گوید از قضا در سیاست تندمزاج هستند. می گویم پس چرا نمی بینم در کوچه و خیابان و چای خانه و خط واحد و مینی بوس بحث سیاسی کنند؟ می گوید چون در سیاست "تندمزاج" هستند و بحث های سیاسی شان به دعوا می کشد. کما اینکه در تاریخ اخیر ترکیه بودند احزابی که گروه های شبه نظامی راه انداختند و ترور. نیز بودند احزابی که دست به اسلحه بردند.

می خواهم با دید سیاسی شهر را ببینم. نه اینکه دید فرهنگی و اقتصادی و دینی را از آن جدا کنم بل بر روی سیاست متمرکز شوم. شروع می کنم به پیاده روی در محله ای که ساکن شده ام. این محله قبلا یکی از نقاط حاشیه ای استانبول بوده. با به قدرت رسیدن حزب عدالت و توسعه، سیاست های عدالت اجتماعی آن به این محله نیز می رسد و محله از نو ساخته می شود. با این حال مردمانش که سیمان و آجر نبودند تا با یک بولدوز خراب و از نو ساخته شوند. ساکنین محله عمدتا علوی ها، سوری ها، اندکی شیعه و صد البته اهل سنت هستند. یعنی یک محله مهاجرنشین و اقلیت نشین. شروع به پیاده روی می کنم. فضای محله دست نیروهای سیاسی لائیک است. این را می شود از شعارهایی که بر روی دیوارها نوشته شده و پوسترهای مربوط به همه پرسی اخیر ترکیه دید. با این حال قلب محله آن جاست که مسجد اهل سنت است. پشت مسجد اهل سنت، "جمع خانه" علوی ها قرار دارد. روبروی جمع خانه، یک انجمن با عنوان خانه خلق هست. وارد خانه خلق می شوم. جوانی آنجاست با سبیل هایی شبیه سبیل مجاهدین خلق خودمان پس از مارکسیست شدن و قبل از منافق شدن. سر صحبت را باز می کنم و می پرسم اینجا کجاست و با حزب جبهه خلق ارتباط دارد؟ که می گوید نه و اینجا یک انجمن محلی است. فضا به شدت چپگرایانه است. اجازه می گیرم و عکس می گیرم.

چپگرایی و لائیسم در ترکیه با علوی گری پیوند خورده. چپگرایی خود را در میان جوانان علوی جا داد چون علوی بار سده ها انزوا و محرومیت و تحقیر و اقلیت بودن را بر دوش می کشید. لائیک شد چون حکومت اسلام سنی عثمانی یعنی علوی مسلمان نیست و رافضی است. یعنی علوی هویت ندارد. طرفدار آتاتورک شد چون آتاتورک علوی بود و لائیسم یعنی ای علوی تو هم هستی. جمهوری لائیک ترکیه نماد حضور موثر علویان در سیاست ترکیه است. دست بکشند از این حضور مؤثر؟ فراموشش کنند؟ فکر نمی کنم.

این محله جایی است که جوانان سیاسی اش چپگرایند و صندوق رأی اش از آن احزاب لائیک. این محله جایی است که بر مخالفین سیاسی شان القابی مانند فاشیست و عامل امپریالیسم می دهند. جایی است که برای کشته شدن دختری از اهالی محله به خاطر مسأله ای  ناموسی، دادگاه مردمی برگزار می کند با آنکه این دادگاه ها دیگر قدرتی ندارند. عدالت اجتماعی آک پارتی توان اثرگذاری این جوانان چپگرای سیاسی را کم کرده اما از بین نبرده.

سیاست داخلی در استانبول تندمزاج است. در ترکیه تندمزاج است و این یعنی سیاه مطلق دیدن رقیب و مخالف. یعنی دست به اسلحه بردن. یعنی عدالت اجتماعی باید اولویت اول ترکیه باشد تا فقر بستر چپگرایی تندروانه نباشد.



ترکیه-استانبول-1

 تبلیغات چپگرایانه در محله



ترکیه-استانبول-3

جمع خانه علوی های محله و تصاویر آتاتورک، حضرت امیر علیه السلام و حاجی بکتاش ولی بر سر در آن



ترکیه-استانبول-2

انجمن چپگرای محله با تصاویری از مبارزان چپ جهان، کردزبانان و سوریه بر در و دیوار

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی